ကေနဒါနိင္ငံ ဘီစီျပည္နယ္ရဲ႕ ၁၉၁၉ခုနွစ္က စျပီး နွစ္စဥ္က်င္းပတဲ႕ ကုန္စည္ျပပြဲကို လြန္ခဲ႕တဲ႕ စေနေန႕က ေရာက္ခဲ႕တယ္။ ဒီပြဲေစ်းတန္းကေတာ႕ လြန္ခဲ႕တဲ႕နွစ္ေပါင္း ၉၅နွစ္ထဲက စခဲ႕တာလို႕ဆိုၾကတယ္။ ဟိုးတုန္းကေတာ႕ ၀င္ေၾကးက ျပားငါးဆယ္တဲ႕။ အခုေတာ႕ ၀င္ေၾကးက တစ္ေယာက္ကို ၁၅ေဒၚလာေပးရတယ္။ ကုန္စည္ျပပြဲဆိုေပမယ္႕ ကၽြန္မတို႕ ကုန္စည္ေတြၾကည္႕တာထက္ အေပ်ာ္စီးတာေတြ၊ ကစားတာေတြဆီပဲ နွစ္စဥ္လိုလိုေရာက္ျဖစ္တယ္။
အူေတြအသည္းေတြ ေျပာင္းျပန္လွန္သလို လူေတြကို ေဇာက္ထုိးေမွာက္ခုန္လုပ္တဲ႕ စီးစရာေတြထဲက ကၽြန္မနွစ္သက္ရာေလးေတြကေတာ႕ …
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ညီမေလး ၀ကၤပါေရ…
ညီမေလးက မေလးကို ဦးစားေပးေမးတယ္ ဆိုေတာ႕လဲ ေျဖရျပီေပါ႕ညီမရယ္..
မေလး က ပညာရွင္တစ္ေယာက္ေတာ႕မဟုတ္လို႕ မေလး အျမင္ကိုပဲ ေျပာပါရေစ။
ညီမေလးေျပာတဲ႕ ဘာသာမတူတဲ႕ သူနွစ္ေယာက္ ခ်စ္မိၾကျပီး အတူေနဖို႕ ဆုံးျဖတ္တယ္ဆိုရင္ အခက္အခဲေတြက အမ်ားၾကီးေတြ႕ၾကဳံနိုင္တယ္လို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တူတူေနတယ္ဆိုတာ တစ္ကယ္ေတာ႕ တူတူကို ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ နွစ္ဘက္လုံးဘက္က အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆ၊ ၀ါဒ၊ ခံယူခ်က္ေတြ မတူတဲ႕ လူသား ေတြကိုပါ မိသားစုထဲကို ဆြဲေခၚလာရလို႕ပါပဲ။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ေခ်ာင္းေလးက ေနရီရီေအာက္မွာ တလက္လက္ေတာက္ပေနသည္။ ျမက္ပင္ရိုင္းေတြကေလအေ၀ွ႕မွာ လြန္႕လူးေနသည္။ ေခ်ာင္းထဲမွာ ေတာဘဲေလးေတြ ညစာရွာေနၾကသည္။ ေခ်ာင္းထိပ္ ျမက္ခင္းစပ္မွာ ထိုင္ရင္း ပင္လယ္၀ဘက္ကို ေမွ်ာ္ေငးေနမိၾကသည္။
“ပုံေျပာျပမယ္”
“အင္း.. ေျပာ”
“တစ္ခါကတဲ႕.. သစ္ပင္တစ္ပင္နဲ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ႕၊ သစ္ပင္က ေကာင္ေလးကို အရမ္းခ်စ္တယ္တဲ႕၊ ေကာင္ေလးက ေန႕စဥ္ သစ္ပင္ေအာက္ကိုလာ၊ သစ္ရြက္ေတြကိုစု၊ သရဖူေလးလုပ္ျပီး ေတာရဲ႕ဘုရင္လုပ္တမ္းကစားတယ္တဲ႕၊ သစ္ကိုင္းေတြေပၚကို တက္၊ ဟိုလႊဲဒီလႊဲ ကစား၊ ျပီးလို႕ေမာရင္ သစ္ရိပ္မွာ အိပ္တယ္တဲ႕၊ ေကာင္ေလးက သစ္ပင္ကို အရမ္းခ်စ္တာေပါ႕။ ဒါကိုသိေတာ႕ သစ္ပင္ကလဲ ေပ်ာ္တယ္၊
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
စိမ္းျမေသာလယ္ကြင္းေတြက လမ္းေဘးမွာ တရိပ္ရိပ္က်န္ခဲ႕သည္။ ေရႊအိုေရာင္ ညေနခင္းေအာက္မွာ ေတာင္တန္းျပာတို႕ကို ေနာက္ခံထားလွ်က္ ငွက္တို႕ တက်ီက်ီ ေအာ္ျမည္ပ်ံသန္းေနၾကသည္။
“ဒီေန႕ညေန မဂၤလာပြဲက တမူထူးျခားမယ္႕ မဂၤလာပြဲပဲသိလား”
ကားျပဴတင္းေပါက္က ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုက္ခတ္လာတဲ႕ ေလေတြေၾကာင္႕ လြန္႕လူးေနေသာ ဆာရီပု၀ါကို လက္နွင္႕ထိန္းရင္းေျပာလိုက္သည္။
“အင္း.. ၾကည္႕လဲလုပ္ဦးေနာ္.. ဆာရီၾကီးနဲ႕ ေခ်ာ္လဲေနဦးမယ္။ ဒါနဲ႕.. ေကာင္မေလးက တရုပ္မေလးေပါ႕”
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
မင္းကို….
ရစ္ပတ္ေနွာင္တြယ္ေနက်
ေရာင္စုံၾကိဳးအလွေတြထဲက
ၾကိဳးတစ္ၾကိဳး
ငါ မဟုတ္ရိုးပါ…။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
ကၽြန္မ၏ အိမ္႕ခ်မ္းေျမ႕ ဘေလာ႕ဂ္နွင္႕ ပတ္သက္ျပီး…
အီးေမးလ္ ပို႕ျပီး ေမးၾကသူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ စာဖတ္သူ ညီ၊ ညီမငယ္မ်ား အကို၊ အမ မ်ားအားလုံး ေလာေလာဆယ္ ဒီမွာပဲ ဖတ္ထားေပးေစလိုပါတယ္။ ယခုခ်ိန္ထိေတာ႕ တစ္သက္လံုး အေနာနမတ္စ္ အေနျဖင္႕ ေနသြားမည္ ဟူေသာ ကၽြန္မ၏ စိတ္ဆႏၵကိုလဲ နားလည္ေပးေစလိုပါတယ္ရွင္…။
ကၽြန္မရဲ႕ စာတိုေပစမ်ားကို အျမဲအားေပးေသာ ၀ါသနာတူ စာေရးသူမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား အားလုံးကို ေလးစားခင္မင္လွ်က္…
နူးညံ႕ေနက် စိတ္ေတြ
ဒီရက္ေတြမွာ တေစၦလိုျမဴးၾကြ
မလွမပ ကခုန္ေနၾကတယ္…
စိတ္ေတြက အခ်ဥ္ေပါက္
ရြာရိုးကိုးေပါက္ေလ်ာက္သြားတယ္..
ျပီးေတာ႕…
အဆိပ္သင္႕ေလေတြကို ရႈရိႈက္
တက်ိဳက္က်ိဳက္ေမာ႕ေသာက္တယ္…
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေသာ ေႏြညယံတစ္ယံသည္ လြမ္းေမာ ေျခာက္ေသြ႕ေနတတ္သည္။ ငွက္တို႕ကလဲ ညကိုးနာရီထိုးခါမွ အိပ္တန္းျပန္ရန္ ကေသာကေမ်ာ ေျပးလႊား ပုန္းခုိတတ္ၾကသည္။ ငွက္တို႕ပ်ံေျပးသြားသည္ကို လွမ္းျမင္ရေသာ စိမ္းျပာေရာင္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ေလး လိမ္းက်ံေနေသာ ဤအခန္းထဲတြင္ အံဆြဲေပါင္းမ်ားစြာ ရွိေနသည္။ ထုိအံဆြဲေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာမွ သည္အံဆြဲတစ္ခုကိုဖြင္႕ျပီး ဘယ္မွာထားမိမွန္းမသိေသာ ပစၥည္းတစ္ခုကုိ လြမ္းေမာဘြယ္ေကာင္းေသာ သည္ညမွာမွာ ရွာမိပါသည္တကား။
သည္အံဆြဲထဲတြင္ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အိပ္ေမာက်ေနေသာ အတိတ္တို႕ ေျမြေဟာက္တစ္ေကာင္ကဲ႕သို႕ လြန္႕လူး ထၾကြလာသည္။ ၀ါထိန္စ ျပဳေနေသာ စာရြက္ပါးပါးလ်လ်တို႕ ကၾကိဳးနဲ႕အညီ ဒယီးဒယိုင္ ထလာၾကသည္။ မဖတ္ဖူးဟု အားတင္းထားလ်က္က စာရြက္မ်ားကို နုနုရြရြေလး တုန္တုန္ယင္ယင္ေလး ကိုင္ကာ ဖြင္႔ေနမိေသာ လက္တို႕ကို တိတ္တခိုး က်ိန္ဆဲေနမိသည္လား။
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
နာဂစ္ အျပီး ေရရွည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ပါ၀င္လုိသူမ်ားအတြက္ ဒီဆိုဒ္ေလးက အသုံး၀င္နိုင္ပါတယ္ရွင္..
www.moegyo.org
အလြမ္းေတာင္ေၾကာ တစ္ေလ်ာက္မွာ
အလြမ္းမိုးတိမ္ေတြ အုံ႕ဆိုင္းလို႕
အလြမ္းမိုးေဆြေတာ႕မယ္…
(ဆက္ဖတ္ရန္…)
